Hayattan Bir Kesit

By | 25 Aralık 2014

Geçen gün iş yerine gitmek için evden çıktım, 490 numaralı Tınaztepe otobüsüne binmek için üçyol metro durağına gittim. Durakta her zamanki gibi bir kalabalık vardı. Az sonra otobüs geldi itiş-kakış otobüse doluştuk, tabiiki tüm koltuklar dolu olduğu için ayakta kaldık, kalabalığın ittirmesiyle arka taraflara doğru ilerledim, orta kapının oralarda kaldık, çünkü gidecek bir yer yoktu, ahıra gelişigüzel doldurulan mallar gibi sıkış-tıkış olmuştuk.  Ön kapıdan binmeye çalışanlar ve şoförümüzün sesi geldi “Arkadaşlar Lütfen Biraz Daha İlerleyelim”, yakınımda oturmakta olan yaşlı bir teyze hiç beklemediğim bir tavırla ve karadeniz şivesiyle karşılık verdi “Ula uşağum daha bu millet nereye cetsun, yer galmadi daaa” neyse otobüs hareket etti. Orta kapının hemen önünde yanında küçük bir çocuk olan hamile bir bayan ha bire telefonla konuşuyordu, Köstence köprüsünü geçtikten sonraki durağın tam önünden geçerken dur düğmesine bastı ama iş işten geçmişti. Çünkü şoför koca arabayı bir bisiklet gibi aniden durduramazdı ve devam etti. Kadın başladı cırlamaya “Dursana kardeşim, niye durmadın, ben hamileyim, geri nasıl yürüyeceğim” şoför karşılık verdi “Hanımefendi neden durağa yaklaşınca basmadınız, ben nasıl durayım” kadın devam etti ve sesini yükselterek “Durdur şu Arabayı” Kadının cırlamalarına, yasak olmasına ve kaza yapma riskine rağmen otobüs sağa yaklaşarak durdu ve kadın bağıra çağıra indi.

Yanımda benim gibi ayakta giden yaşlı bir amca vardı, belliki adam ayakta zor duruyor, kalabalığın sıkıştırmasıyla iyice bunalıyordu. Hemen oturanlara seslendim, “Arkadaşlar Amcaya Bir Yer Verelim Lütfen” fakat kimse üzerine alınmadı, gencecik çocuklar ellerinde birer telefon, oturdukları yerde donmuş balık gibi yüzüme bakıyorlardı. Sesli düşünmeye başladım, “Yazık Gençlik Ölmüş” dedim, yine beni umursamadılar ve karşılık vermediler. Amca gayet nazik bir ifadeyle “Sağol Evladım, Ben Böyle İyiyim” dedi. Belli ki iyi bir aile terbiyesi almıştı.

Evet sevgili islamisohbet sitemizin değerli okurları, hakikaten nesil bitmiş, insanlık bitmiş. Küçük büyüğünü saymaz olmuş, sevgi-saygı kalmamış. Örf, adet, gelenek, ahlak, terbiye v.s. gibi kelimeler rafa kalkmış.

Ne idüğü belirsiz, uzun saçlı, küpeli, dövmeli, kadınla erkek arası yoz bir nesil türemiş, herkesin elinde bir cep telefonu, dış dünyayla irtibatlarını kesmişler.

Her fırsatta Osmanlı Torunuyuz diyoruz ama aradan geçen 100 yıl zarfında milli değerlerimiz erozyona uğramış, batıya özenti, bilgisayar, televizyonlar, yanlış eğitim sistemi toplumumuzu bitirmiş.

Bir ülkeyi parçalamak için illa topla tüfekle savaşmak gerekmez, o ülkenin dini, milli, ananevi değerlerine tırpan vurunca gerisi çorap söküğü gibi gelir.

Makalemizin sonuna gelmiş bulunmaktayız, hayatın içinden yazmaya devam edeceğiz, sakın bizden ayrılmayın, bir başka makalede görüşmek üzere hoşçakalın değerli dostlar…

Category: Genel

3 thoughts on “Hayattan Bir Kesit

  1. NeDeseM

    maalesef.! o ıtıs tıkıs metro larda bende yasadım oyle bısı bos bulduyum yere oturduyum ıcın bayanın bırı soylendı? neymıs ondan once ben oturmusum )) ne kucuk ne buyuk ne bayan ,ne yaslı nede cocuk fark etmıyor bencıl,cıkarcı,enpatı kuramayan her an bır bomba gıbı patlamaya hazır ? gusellıklerı kaybeden bı mıllet olmusuz…Umudum var ınsALLAH bu mıllet bulasak ozunu.
    116. Yeryüzünde bulunanların çoğuna uyacak olursan, seni Allah’ın yolundan saptırırlar. Onlar zandan başka bir şeye tâbi olmaz, yalandan başka söz de söylemezler.
    117. Muhakkak ki senin Rabbin, evet
    O, kendi yolundan sapanı en iyi bilendir. O, doğru yolda gidenleri de iyi
    bilendir.

Bir Cevap Yazın